دلم تنگ نگاهش بود اما

دلم تنگ نگاهش بود امّا

نگاهش را دریغ از جان ما کرد

به لب همواره ذکرش نام ما بود

ولی با آن زبانش بین چه ها کرد

دلم را کرده بودم من به نامش

سبو بشکست و او پیمان رها کرد

اگرچه ظاهرا میلی به ما داشت

ولی با دیگران او مر وفا کرد

شکست او این دل بیچاره ام را

چو او نفرین به من جای دعا کرد

بداهه میثم